Yeter ki Yürekler Özürlü Olmasın
Nisan 26th, 2009
stalkers

Asude UstaoÄŸlu
Hayalet Kitap / YaÅŸam Dizisi
Asude Ablacım,
Cankie‘yi ilk sekiz ay Bursa’da ki evimizin bahçesinde bakıyorduk. Yazın çok sıcak olduÄŸu için bunalsın istemedik esintili bir yer olması gerekiyordu. O sırada da bizim Yalova’da olan evimiz aklımıza geldi… Bütün bu kış orda mutlu mesut yaşıyordu. İstanbul’da okuduÄŸum için ara sıra yanına gidiyordum. Oradaki bekçi, “Acaba Cankie‘ye iyi bakıyor mu?” diye içimde hep bir korku vardı. Kışında hava ÅŸartlarından dolayı Cankie’nin yanma pek gidemez oldum… Åžubat ayında bir hafta sonu gittiÄŸimde Berkay Abla bana, “Cankie kaybolmuÅŸ’ dedi. Kıyameti kopardım. “Nasıl kaybolmuÅŸ?” diyorum.
Bana, “Kaçmış diyorlardı?” Ama pek inandırıcı gelmiyordu. Bu zamana kadar kaçmayan Cankie ÅŸimdi nasıl kaçar? Olayda bir tuhaflık vardı. Evin etrafında herkese sordum, “Cankie’yi gördünüz mü diye?” Etraftakilerin cevabı da; “Cankie yine dolaşıyordu bir hızla ormana doÄŸru koÅŸtu ve bir daha geri gelmedi” dediler. “İki gün bekleyelim” dedik geri gelir belki. Cankie’den hiçbir iz yoktu… Tabii benim de psikolojim bozuldu. “Cankie, kollarımda sallayıp uyutup yatağına koyduÄŸum bana ÅŸans getiren biricik dostum kim bilir nerede? Ne ÅŸekilde? Kaçırıldı mı? Acaba öldü mü yoksa?” diye kendimi yiyip bitirmiÅŸtim. Resmen hayata küsmüştüm. Geceleri yatarken sanki bahçede Cankie ‘nin sesini duyuyordum. Hemen balkona çıkıyordum ama Cankie yoktu. Çok zor günler yaÅŸadık. Annem hayvanlara dokunamadığı halde Cankie yi çok seviyordu. O bile çok üzüldü. Sonra 6 AÄŸustos Pazar günü sabah kalktığımda içimde nedenini bilmediÄŸim acayip bir mutluluk vardı.
Annem çığlık çığlığa bağırıyordu, ‘Seda, Cankie’yi bulduk” diye. “Gel bak gazeteye’ dedi. “Bu Cankie mi?” diye Baktım oydu. Hayata geri döndüm.
-Seda-
Sedacığım…
Okurken satırlarındaki üzüntüyü, bir dostu yitirmenin acısını ve mutluluÄŸu okudum.Ne kadar ÅŸanslıyız ki… Cankie ne ÅŸekilde olduÄŸunu asla bilemeyeceÄŸimiz bir ÅŸekilde benim kollarıma atıldı. Ne kadar ÅŸanslıyız ki, gazetedeki ilân annenin gözüne takıldı… O ilân seni aramak içindi Seda… Gerçek sahibini… Seda’yı… Onu bu kadar sevdiÄŸin için, yolunu beklediÄŸin için onun yolu benimle kesiÅŸti. Åžundan kesinlikle emin olmalısın ki, iddia ediyorum, onun gözlerindeki hüznü, sahibini arayışını benden baÅŸka kimse bilemezdi…
Kategori Asude UstaoÄŸlu |
Yorum yok »
